Gedicht

Zware wolken in de lucht drijven door lome en verstikte wanhoop met doden en calamiteiten ogen wordt deze op intrigerende wijze eigenaardigheden te veel tragedies en opzwepende symfonieën de wolken drijven geruisloos voorbij hoog in de lucht de kleuren op het canvas geen stof noch as maar lichtblauw en diepzee blauwe kleuren karmozijnrode rood en diep paars en verwilderde geuren samenvoegend zo snel als een schildpad met 7 mijllaars deze woorden verstrengeld ginds in de afgrond bengelt puur aqua en vieze schuim draalt omlaag langs de wateren ik dwaal mijn hele leven al op gralen van zand, op modderige paden van het land doorweekt natte, vieze op het laatst maar geen knoppen of wilde roos geplaatst vele uren in de verschrikkelijke buien ik zag haar: ze loopt zo van mijn binnenkant naar buiten waardoor ik alleen bleef met schaduwrijke woorden dergelijke abnormale is slechts voor gestoorden ik moet die woorden nog noteren ik kom nog weinig meer in deze oorden…. Pipi