Ode Aan Bombay

ODE AAN BOMBAY Ik had je een gedicht beloofd voordat ik stierf Diamanten bestormen uit de duisternis van een piano Stukje bij beetje val ik aan mijn eigen dode voeten Je als een concerto uit mijn stilte bevrijden Ik maak je bruggen los van mijn aanhoudende botten Bevrijd je spoorlijnen uit mijn wanhopige aderen Ontmantel je overvolle huurkazernes en meditatiemachines Verwijder je slapen en bordelen vastgepind in mijn schedel Je gaat uit mij in een pure spiraal van sterren Een begrafenis die vordert naar het einde der tijden Ontelbare bloemblaadjes van vlammen kleden je donker uit Continue stam van groeien Ik loop weg van moorden en rellen Ik val uit smeulende biografieën Ik slaap op een bed van brandende talen Ik stuur je naar boven in je essentiële vuur en rook Stuk voor stuk aan mijn eigen voeten val ik Diamanten stormen uit een zwarte piano Ooit beloofde ik je een epic En nu heb je me beroofd Je hebt me tot puin gereduceerd Dit concert eindigt. DILIP CHITRE