Oorlog (5) ....

Ode aan mijn geliefde Moeder.... zoals zij nog altijd is voor mij, voortdurend ze is zo sterk en krachtig als de Notre Dame spiritueel en prachtig constant plezier in haar werk ze is slank en lieflijk haar ogen hebben zoveel schoonheid groot is haar autoriteit ze heeft een enorme plichtsbetrachting nooit moe en altijd behulpzaam ze is zorgzaam, liefdevol en precies ze roemt tenimmer, maar ze is erg wijs ze is altijd het vroegst op elke dag vervult ze haar plicht ze wil een goede mammie zijn dat zal haar leven compleet maken en haar gelukkig maken ze verloor haar vader toen ze één was ze was de jongste van drie meisjes haar mammie was vaak weg de oppas paste op haar in plaats van haar moeder vredig land, prachtig retraite, mooi huis, echt thuis haar geliefde moeder is nooit hertrouwd een stiefvader is niet als een eigen vader de drie meisjes waren snel volgroeid toen kwam de vuile vervloekte tweede wereldoorlog geen momenten om een beetje op te lichten of te zweven onvoorstelbare explosies ze heeft een te zorgzaam en liefhebbend hart de directe vlucht voor De Vijand ze verloor haar vreugde en haar identiteit ze was nog te jong deze oorlog maakte haar een instant wrak haar hart en ziel zijn gebroken als een gebroken ruit in talloze stukken mijn diepste verdriet constant haar lichaam is erg gezond ze verloor haar mentale plezier maakt niet uit in welke conditie dit is mijn vertolking om van haar te houden en haar gelukkig te maken samen met mijn vader en broer ondanks haar twijfelachtige gezondheid heeft zij een kinderwens mijn broer en ik zijn eeuwig dankbaar aan God, aan onze geliefde vader en aan haar mijn eeuwig geliefde mama.... met liefderijke zorg geschreven, uw enige dochter, Sylvie Donderdag 6 juni 2019