Yine

Kirliydi, karanlıktı, soğuktu... Önce gülmeyi unuttuk Sonra sevmeyi Çiçeklerin rengini Kuşlara yem vermeyip ötüşlerini Sonra Tüketmeye mi gelmişti sıra Demek virgülü koymuştuk Yaşama. Kirliydi, karanlıktı, soğuktu... Önce çiğdemler açar ama Menekşeler açar Kardelenler uyanır yamaçlarda Gelincik olup yağarlar Yanı başımızda Doğar bir gün her günden Pırıl pırıl güneş Çocuklar konuşur önce Boy boy Sonra gülen analar Kuşlar uyanır çırpışarak Kanat kanat Boran olur gelirler Yeniden başlar Hayat Yeniden El ele Çocuklar ve analar Noktayı koydurmazlar elbet Kirliydi, karanlıktı, soğuktu... Denizlerden uzak Çöller ortasında bile Bırakılsak Mavi düşler yine konuşur Ulu çınarlar kızarıp dökünce Yapraklarını Yeniden başlar erguvan yağmuru Kentim uyanır apak, Sımsıcak.