Affetmem

Suskunluğum Kabullendiğimden değil her şeyi; Tam tersine Öylesine yoğun ki öfkem, Bıraksam, bir anda siler süpürür her şeyi... Fakat, isyan etmeyeceğim sana İnadına susacağım sabırla... Taa ki... taa ki; Lanetlerin, küfürlerin ve nefretin Hükmünün geçeceği zamana dek... Biliyorum, şu an boşuna olur Bunları haykırmak sana Anlamazsın... Ve yine biliyorum, bir gün gelecek Zaman haykıracak sana her şeyi... Ve o gün gelip anladığında Her şeyi birer birer, Ve pişmanlık şarabını içtiğinde Yudum yudum, İşte o zaman dikileceğim karşına.. Birtek kelime etmeden, Ezen bakışlarla Hesabını soracağım Birer birer her şeyin... Sen kahroldukça, Ben bakacağım suskunca. Ümitleneceksin suskunluğumdan; Anladım hatamı, üzgünüm, affet, gel diyeceksin, Uzatacaksın ellerini titreyerek, Ve... keşkeler çare olmayacak sana Bu hesap; işte o gün kapanacak! Ve ben bir daha bakmadan ardıma, Dönüp gideceğim usulca... Ve sen haykıracaksın ardımdan, Gözyaşında boğularak... Ama... nafile O, beni son görüşün olacak Ve... o gün inan; Benim azabım biterken Seninki başlayacak..!!