Kırık Bir Arzu

Kabuk bağlayan yaram bazen örselenir Küçücük bir dokunuşla Hüzünler dolar yüreğime Kirpiklerime bir sabah çiyi gibi Durduramadığım bir ağlamak düşer Bir ağlamak düşer gidişlerle.... Uzaklara bakarım yalnızlığımla yine Bir peron ayrılığında unutulur ellerim Hayallerim can çekişir Son nefesini verir umutlarım Kapısı kapatılmış bir yürekle dönerim Gözlerim bir gülüşün gölgesini saklar Avuntu olur içimde zaman zaman Sevgiye dair açtırdığım fallar Balkonuma gelen aç kumruları doyururum Taş sulaklarda Güvercinlerin susamışlığını gideririm Başını okşarım sokak köpeklerinin Dayanamam kedilerin açlığına Açık pencereme koşar Rüzgarın ılık dudaklarından öperim Her sabah..... Ben mi? Şimdi kırılmış bir arzunun ihtiyar tamircisi Sırtımda yalnızlığım yola devam derim.....