Sen Üstüme Gel

Çoktan başladı "geri sayım..." Ben, şimdi kırk birimdeyim. Kaç ay gördüm on dördünde, Saymaya korkuyorum. Bir de dostları yitirince Peş peşe, Uyku tutmuyor. Ne zor şeymiş Tanrı"m, "Bir daha uyanamamanın" düşüncesi bile... Eskittiğim baharları, Kırıldığımız kışları, Unuttuğumuz sonbaharları, Boşa geçen yazları saymazsak, Kayda değer de bir şey yok hani. Hesaplaşacağımız güne ne kaldı? Şimdi, her şairden bir mısra, Şarkılardan arta kalanlar kulağımızda. Rakının susuzuyla delikanlıyız, Sevgilinin hayaliyle genç... "Artakalanı senin olsun" diyerek Koyulmalıyım da yola, Bütün iş, bu rüyadan uyanmamakta... Ne kaldı şunun şurasında? "Yine ve ille de sen" Diyorsan bu yolculukta, "Ay yola düşmeden gel! Yoruldum, yol üstündeyim... Sen üstüme çıkagel!