Yandığın Sürece Varsın

Ben karartmadım gökyüzünü Yemin olsun, Yıldızlar kendiliğinden düştü o gece, "Her şeyden çok" diye başlamıştın ya söze "Her şeyden az" oldun ya hani, ondandır. Sustular ve sessizce indiler Karanlığın içine. Ben hiçbir şey söylemedim İnan olsun. Hatırlamadım bile seni. Ne şarkımız, ne bir şiir... Anılar kahramansız oynamaz ki... Hem bilir misin ne kadar zamandır Bulamamışım ağıt yazacak sevgiliyi... Ben karartmadım gökyüzünü Yemin olsun. Ama belli ki ay'ı da küstürmüştük. Bir sokak lambaları vardı. Sararmıştık. Ben istemedim yemin olsun Geceyi güne çevirmeyi. Senin için değil benim derdim, Yarasalar ve kelebekler gitmesin... Çünkü onlar da bana benzerler. Unutma, "Yandığın sürece varsın. Gün ağarınca eşitleniyor, Yalnız kalıyorsun..."