Esin Tilkisi

Düşlüyorum bu geceyarısı anının ormanını: Canlı bir şey daha var yakınında Saatin ıssızlıktaki tıkırtısının Ve bu boş sayfanın, parmaklarımın gezindiği. Tek bir yıldız görünmüyor camdan: Daha karanlığa gömülü, ama Daha yakında bir şey Adım atıyor ıssızlığa. Bir tilkinin soğuk burnu karanlık kar denli Hafifçe dokunuyor dallara, yapraklara; İki göz ışık tutuyor bir harekete şimdi, Şimdi yine ve şimdi ve şimdi Ağaçların arasında karda Düzenli ayak izleri bırakan ve tetikte Titrek bir gölge duraklıyor yanında bir kütüğün, Sonra cüretle açığa çıkan bir gövdenin Çukurunda ilerleyen bir göz, Genişleyip derinleşen bir yeşillik Tüm güç ve pırıltısıyla Kendi amacına yönelik, Ta ki ansızın keskin bir tilki kokusuyla Dalıyor karanlık çukuruna kafamın. Pencere hâlâ yıldızsız, tıkırdıyor saat Ve artık dolu sayfa.