Mein Herze, glaubt’s, ist nicht erkaltet

T Theodor Fontane
0 Altın Yaprak
Mein Herze, glaubt’s, ist nicht erkaltet, Es glüht in ihm so heiß wie je, Und was ihr drin für Winter haltet, Ist Schein nur, ist gemalter Schnee. Doch, was in alter Lieb’ ich fühle, Verschließ ich jetzt in tiefstem Sinn, Und trag’s nicht fürder in’s Gewühle Der ewig kalten Menschen hin. Ich bin wie Wein der ausgegohren: Er schäumt nicht länger hin und her, Doch was nach Außen er verloren, Hat er an innrem Feuer mehr.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.