Yolculuk

"Bir soğuk varıştı aldığımız sonuç Yolculuk için yılın en kötü zaman Hem yollar da öyle uzun, hava öyle keskin Kışın tam ortasıydı." Develer yağırlı, develerin ayakları ağırlı Eriyen karlar üstüne uzanıp yatıyorlardı serkeş Zaman oldu, özlemle aradık Bayırlardaki yazlık köşkleri, taraçaları Ve bize şerbet ikram eden ipek giyinmiş kızları. Sonra devecilerin sövmeleri, dırlanmaları Ve kaçmaları, içki ve kadın istemeleri Ve akşam ateşlerinin sönmeleri, barınacak yer yokluğu Ve düşman şehirler ve dost olmayan kasabalar Ve pis köyler ki her şey ateş pahasına: Kısaca yolculuk burnumuzdan geldi. İyisi mi geceleri yola devam edelim dedik Zaman zaman aralıklarla uykuyu kestirerek Yolculuğumuzun çılgınlık olduğunu söyleyen Kulaklarımızda çınlayan bir tuhaf sesle. Sonra tan yeri ağarırken ılık bir vadiye geldik Kar çizgisinin aşağısında ıslak kokusu bitkilerin; Çağlayan bir ırmak ve karanlığa vuran bir su değirmeni Alçalan gökyüzünde üç ağaç Yaşlı bir beyaz at kırlarda dörtnala koşup gitti. Sonra lintonun üstünde asma yaprakları duran bir meyhaneye geldik. Açık bir kapıda altı el zar atıyordu gümüşüne Va ayaklar tekmeliyordu boş şarap tulumlarını. Ne gelen vardı görünürde, ne haber, yola koyulduk Geceleyin gide gide bir yere ulaştık Sanımca kötü değildi. Bütün bunlar çok zaman öncesiydi hâlâ hatırlarım Bu yolculuğu tekrar yapmaya razıyım. Ama şunu iyi belle, şunu iyi belle Yolculuk bizi Doğuşun ve Ölümün Ülkesine yönetmemiş miydi? Bir Doğum vardı, elbette Kuşkumuz yoktu bunda ama, kanıtımız çoktu. Görmüştüm doğumu ve ölümü Onların ayrı şeyler olduğunu sanmıştım. Bu Doğuş, Ölüm gibi, Ölümümüz gibi Katı ve acı bir coşkuydu bize. Geri döndük bu ilkelerle eski yerlerimize Artık rahat değildik ama alınyazımızla. Tanrılarına sımsıkı bağlanmış yabancı bir halkla Bir başka ölüm de tatlıydı bana.