Ben her 15 Temmuzda, düşünürüm. Yıllar yıllar önceydi, bir kır bahçesinde Çiçekler vardı; arılar, kelebekler, kuşlar Sen küçük bir gül, ben küçük bir kuş.…
Ne bir veda, ne bir söz, Ne bir mektup, ne bir resim, Ne bir geleceğe dair söz, Ne de bir çift yaşlı göz.…
Hani gözler sevgiliyi ararcasına, Yakar insanı dayanamam acısına, İşte kalbime sevgiyi aşılarcasına, İçimi yaktım, dayanamam ayrılığına.…
Bülbül aşık güle dediler, Senin gelin olduğunu söylediler, Seni sevdiğimi bilemediler, Biçareyim, sensiz ve biçare.…
Zaman aynı, mekan aynı mekan, Varlığını bilmek seni görememek, İşte budur insanı yakan, yıkan, Çağırsam adını, duyar mısın sesimi.…
Bir gün seni düşünüyordum seni, Sımsıcak duygular sardı bedenimi, Unutamam karşılaştığımız o ilk günü, Anla beni, anla sevgimi.…
İstanbul seni hiç sevmiyorum, artık. Benden gayrı herkes sana aşık. Heybetinle, ışıltınla mest olmuş, herkes. İstanbul seni hiç sevmiyorum, artık.…
Birgün geldi sessizce ayrıldık, Belli etmesekte için için ağladık, Son bir defa olsun, hasretle sarılmadık, Kadersizmişiz biz kadersiz.…
Denizlerden esen yelsin, Anlatamam ne güzelsin, Söyle beni özler misin? Söyle beni sever misin?…
Gonca bir gülsün, Şule Eller ne bilsin, Şule Biliyor musun? Bilmiyorsun Sen bir ömürsün, Şule…
Bir kış günü Pencerenin önüne oturdum, Etrafı izliyorum.…