Perhiz

Mutlu günleri sıyırdık da Dört nala acı günlere koştuk Acelemiz vardı Acılar beklerse ayıp olurdu Biz de sevmezdik ayıp etmeyi Gözü kara daldık kavgalara Ayrılıklarda gözünü kan bürüdü Kanattı olanca gücüyle sevdamızı Olsundu, acıtmalıydı Çünkü acıydı adı Yoksa "ne işe yarar" diye Biz devam ettik onu beslemeye Gözlerimizden süzülen yaş Acının karnını doyuruyor Tatlı niyetine de birbirimizi Anlamamayı sunuyorduk Acının karnı davul oldu Yedikçe yedi, istedikçe verdik Şimdi sıra bizde Acının perhiz yapması gerek Yoksa biz...