Dalgalar Şehri

Bu gece son gecem DALGALAR ŞEHRİNDE!!! İçimde burukluk yüzümde hüzün duvarı Sanmaki bu gidişim ayrılık perdesi Ve sanma ki arkamı dönüp kedersiz olduğumu Gidişimin bu son gününde, Ayaklarım yorulurcasına gezdim yosun kokan sahillerinde Uğramaktan zevk aldığım mekanlarını dolaştım birer birer Yalnızken saatlerce yürür... Yorulduğum vakitlerde bir banka atardım kendimi Denize bakar bir sigara yakıp dalar giderdim uzaklara Dalgaların hışırtısında bulurdum sanki aradığım huzuru Derin bir nefesle sanki ciğerlerimde hissederdim iyot kokusunu Zamanı unutuveririrdim farkında olmadan, İçimi öylesine bir huzur, öylesine bir mutluluk kaplardı ki Bütün acılarımı ve dahası o vakte kadar ki hayatın bana yaşattığı, Tüm vurgunları unutuverirdim... Kolay olmadı bu düşüncelere sahip olmak Önceleri uzaklaşmak istediğim bu mekanı sever olmuştum. Gitmek istemiyordum sebebi: yarimdi Onun sayesinde buraları sevişim... Yalnızlığıma arkadaş olmuş gün gelip sevgiye dönüşmüştü Buralardan kopmak ondan kopmak değildi tabiki Sadece...sadece onu bi süre görememenin habercisiydi... Ondan da bağlandım ya sana DALGALAR ŞEHRİ!!! Birgün gelecek özlem dolu, hasret dolu, Sevgi dolu adımımı atıcağım sana EY DALGALAR ŞEHRİ!!! İçindeki sevdiceğim sana emanet, Ona iyi bak olur mu? Derdi ki: sen olmasan da hep gökyüzünde gözlerinin verdiği ışıltı Sohbetinin ilk cümleleriydi karanlık gecelerimin yıldızı Belli ki o gecelerini aydınlatan bir yıldız seçmişti beni Söyle ki ona: bu apansız gidişin sonu ayrılık değil Nereye giderse gitsin yada sen nereye gidersen git, Varlığını hissetmek istediğin her anda, Başını kaldırdığı göktüzündeyim... Bir kelebeğin dansında, bir serçenin kanat çırpışında sevdiceğin. Bu sırrı onunla paylaş olur mu? Hüznün duvarı yüzüne her düştüğünde, Kulağına her daim fısılda olur mu??? Olur mu DALGALAR ŞEHRİ!!!