Geceler kadar sessiz ve yalnız Sular gibi başıboştu Rüzgar gibi serin soğuk bir aşkımız vardı bizim Hiç ortak anılarımız olmadı ki bizim…
Benim yaşantım düşünmek ve ağlamak Benim aşkım bir avuç gözyaşı Duygularım zamansızca esen savruk bir rüzgar Anlayacağın darmadağın bir hayatım var…
Yeni bir günün uyanışı Karanlığın aydınlık içinde kayboluşu Yeni dostluklar, yeni arkadaşlıklar Ve dünyanın başıboş saçma sapan işleri…
Dünü, bugünü ve yarını düşünmeden Sevdim ben seni Zamansızca umarsızca Hiç çıkarsızca sevdim…
Ne kadar uzaklara gidersen git ellerini götürme Ellerin saçlarımda kalsın Dudaklarım içimde derin bir yara bıraksın Gözlerinin siyahını çekip alma ne olur…
Hayat öyle bir yalan söylemiş ki insanlara Öylesine inandırmış ve öylesine kandırmış ki Acıları yüklemiş insanlığa, mutlulukları hep saklamış Hayat öyle bir yalan söylemiş ki insan…
Yanımdan geçti dün tanıyamadın Boş gözlerle baktın tanıyamadın Unutmam diyordun hatırlamadın Demek ki beni de unutmuşsun sen…
Bir gün isyan edersem hayata Bil ki Bunun başlıca sebebi sensin Hayata olan sitemim sadece sanadır…
Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen Körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık Fotoromansız, yasaksız, hilesiz ve klişe…
Sil artık ıslak ve nemli gözlerini sil çocuk Bir gün seni de seven biri çıkacaktır karşına İçindeki savaşı bitir umutla bak hayata Sevgiler umutlar yeşert kalbinde…
Sen tek başınasın ne yapabilirsin ki Kendine ait bir çerçeveden bakarken dünyaya Dışarıda kopan fırtınayı içinde hissedebilir misin Yorumlayabilir misin hayatı, düşünebilir misin…
Düşünce sancı olup saplansa da beynine En yürekten çılgınca sev, sevdiğini yine Sakın içme arkadaş içkiyi deli gibi…