Meze Olacaksın Mısralarıma

Şiirlerimde yer yok artık sana Belki zaman zaman Meze olacaksın mısralarıma... Yüzlerce parçaya ayırdım dün akşam İlk ve son kitabımın sayfalarını Sen varsın diye Kapaktaki bir çift göz kaldı Kitaptan geriye Kör Agop'un yerinde Sabahtan başladım içmeye Boşalan her kadehte sen vardın Kadehler paramparça oldu avuçlarımda Sarhoş olmuştu kadehler Besbelli Güzellik uykusuna daldığın saatlerde Hani o çiçekçi kadın vardı masamda Yüzünde Kahrolası yılların izleri Rüyasız bir gecenin yalnızlığı gözlerinde Yine de güzeldi senden... Kadının yüzündeki derin çizgilerde Gezinirken bakışlarım Bir yol bulmuşçasına Sen ona değil Sevgiye hasretsin dedi birden Sonra bir gül çıkardı sepetinden Aşksız ellerde solduğu besbelli Yarım kalan kadehe koydu özenle seni unuttuğum Kendime geldiğimde fark ettim Senin değil Onun elleriydi tuttuğum...