Zor (?)

Kabuslara dalaşmadan hatırlıyabilmek seni Adının anlamını unutmadan yalnızlığa sarılmak Ölümden korkmak, sensizlik kanıma bulaşmışken Yapmadığım hataların cezasını kabullenmek Ayrılık mahkemesinde Tahmin bile edemezsin ne ZOR.... Eller titrer, sabır çürür çaresizlik mevsiminde Yürek alıştıkça miskinliğe, uçar gider ümitler Ağlayamazsın, kurumuştur göz pınarların; Kuraklığında kimsesizliğin Güneşin doğduğunu bilipte, ruhunu karanlığa mahkum etmek Tahmin bile edemezsin ne ZOR.... Direnmeden hiç bir cephede , teslim olmak ecele Hayal edileni gerçekten ayırt etmek , Yaşlandıkça zihin; uzak geçmişi sayıklamak Şimdiki acıların himayesinde Telefonların, kapı zillerinin , mektupların suskunluğunda İnsanın kendine küsmesi Tahmin bile edemezsin ne ZOR....