Yakınımdasın İstanbul

Bedenim bin küsur kilometre ötede Ruhum boğazda en kuytu köşede Dağlardan maralların suya inişi var ya Boğazda da martılar alkış tutar havaya… Hem sestir hem nefestir güzel Anadolu’ya En yüksek tepe benzer sessiz duran suyuna Bostansız Pazar olmaz, hem de pazarsız bostan Sen yurtsun, sen sanatsın sensin en güzel destan Sultanahmet’ten nağme, er meydanı borusu Yiğitlerin seninle aşka gelir coşkusu Marmara’ya bakınca tepelerden tüm gözler Beden heyecan dolar, kesilir bütün sözler. Daracık sokaklarda cumba desenli evi O evlerdeki sesler, heyecanlı, neşeli Her köşesi bir tarih, her taşı birer şahit Doyasıya seni tatmak, bilemem hangi vakit İstanbul’um … bir ruhtur, ceset denemez ona Her bedende yer alır, hayat verir her cana Bahçelerinde güller, fetih kokar, şevk kokar Bütün kılcal damarlar onun kalbine çıkar. Ancak yaşanır aşkı, anlatılmaz sevgisi Her tepesi uludur, zengindir her köşesi Bağrına bastığına sürur verir daima Kolay bir iş değildir İstanbul’u anlama…