İlköğretimi Yoktu Hüzünlerimizin
T
0
Altın Yaprak
İlköğretimi yoktu hüzünlerimizin
Ve yalnızca kabuk bağlamış lise sıralarıydı
Gözyaşlarımızla kopya ayrılıklar çektiğimiz.
Bıçakla yontulmuşçasına
Keskindi dillerimiz
Ama bir türlü
Silemiyordu gözyaşlarımızı
Kokulu silgilerimiz.
Tanışmışlığımız vardı şairle
Âşıktık,
Doluyduk -kimilerimiz deli-
Yazıyorduk
Ve
Hayalindeyken Piraye'nin
Kâbusuydu Hipotenüs pazartesi ilk saatlerin
Susmayı öğreniyorduk
Dilsiz bir edebiyatta
Türkü söylemek
Zati yasaktı yoklamalarda.
Ve acele
Ve öğle yemeği niyetine
Kahvaltı ediyorduk
Ki az sonrası
Kültürüydü bedenimizin
Yürüyorduk bayram sabahları ciddiyetinde.
Çoktan seçmeli bir sınavdı hayat
"Önüm arkam sağım solum sobe
Saklanmayan ebe"ydi
Ama biz hiçbir şıkka öğretemedik
Saymayı yüze dek
Ve sobelenen hep bizdik
Bilerek yahut bilmeyerek.
Ne acıması vardı bu hayatın
Ne de geri dönüşü yaşanılanların
Biz,
Hep biz gibiydik
Ve hep bize benzedik.
Ne çok sevdik
Ve ne çok ağladık
Birileri bize gülerken;
Ama dedim ya
İlköğretimi yoktu hüzünlerimizin
Ve yalnızca kabuk bağlamış lise sıralarıydı
Gözyaşlarımızla kopya ayrılıklar çektiğimiz.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş