İlköğretimi Yoktu Hüzünlerimizin

T Turan Demir Turan Demir
0 Altın Yaprak
İlköğretimi yoktu hüzünlerimizin Ve yalnızca kabuk bağlamış lise sıralarıydı Gözyaşlarımızla kopya ayrılıklar çektiğimiz. Bıçakla yontulmuşçasına Keskindi dillerimiz Ama bir türlü Silemiyordu gözyaşlarımızı Kokulu silgilerimiz. Tanışmışlığımız vardı şairle Âşıktık, Doluyduk -kimilerimiz deli- Yazıyorduk Ve Hayalindeyken Piraye'nin Kâbusuydu Hipotenüs pazartesi ilk saatlerin Susmayı öğreniyorduk Dilsiz bir edebiyatta Türkü söylemek Zati yasaktı yoklamalarda. Ve acele Ve öğle yemeği niyetine Kahvaltı ediyorduk Ki az sonrası Kültürüydü bedenimizin Yürüyorduk bayram sabahları ciddiyetinde. Çoktan seçmeli bir sınavdı hayat "Önüm arkam sağım solum sobe Saklanmayan ebe"ydi Ama biz hiçbir şıkka öğretemedik Saymayı yüze dek Ve sobelenen hep bizdik Bilerek yahut bilmeyerek. Ne acıması vardı bu hayatın Ne de geri dönüşü yaşanılanların Biz, Hep biz gibiydik Ve hep bize benzedik. Ne çok sevdik Ve ne çok ağladık Birileri bize gülerken; Ama dedim ya İlköğretimi yoktu hüzünlerimizin Ve yalnızca kabuk bağlamış lise sıralarıydı Gözyaşlarımızla kopya ayrılıklar çektiğimiz.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.