On Yedi
T
0
Altın Yaprak
on yedimde vuruldum
zehirli bir hançer gibi saplandı yüreğime
elleri kınalı bir kadının sancısı
on yedimde duydum
yanaklarıma usulca dokunan
bir çift elin soğukluğunu.
on yedimde yıkıldım
hani daha çocuktum
hani düşlediğim kırlar vardı
dört yanı dağ memleketimin ortasında
hani daha çocuktum
daha öyle çok...
on yedimde azaldım
kestiler ellerimi
uzanamadım
dokunamadım
ağlayamadım...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş