Tutmalarım

Sabahları rüzgar değil sen çarparsın yüzüme Sen tutarsın zehir zemberek Sanma sarhoşluğum havadan. İçimdesin Büyüyorsun Büyüyor, büyüyor, büyüyorsun Korkuyorum, gözlerimdesin Beni sen sanacaklar. Sabah güneşi değil ki Sensin yüzüme vuran Sen kokuyor büsbütün hava Hava mı soluduğum sanıyorsun Dokunsan yanacak tenim Bir bilsen Bir öpsen Ölebilir bu can. Her defasında getiriyorsun Bulup gözlerinden, Kaybettiğimde kendimi sende. Aldandığım sen misin? Yoksa, Senin yeşil gözlerin mi? Ya da Yine senin o hayın gözlerin mi?