Eylül Sabahında

son kez bakacağım yüzüne eskiden hafif esintiler vardı şırıl sesleri ile ağaçlar gök hep parlaktı kadınım sende şimdi her yerin son bahar her gece sevişmelerimizi özleyeceğim başka bir şehirde sen kokan sokaklarda nefesin ensemde nefesim dudaklarında kendime seni sevdiğimi diyeceğim korkacak bu bedenim yanlızlıktan gece yarısı biraz daha azalacak zaman git gide birden çok kere ya da uzun süresiz bir gidişe merhaba diyeceğim seviyorum seni kadınım işte bu yüzden gideceğim teninde rüzgar gezerken bir eylül sabahında gözünde yaşlarla arka sokakta sen ve ben elimde giderken bıraktığım kapı tokmağı içimde aşkın tüm hışırtıları geri döneceğim bir eylül sabahında seni sevdiğimi söyleyeceğim