Er Mektubu

O elinde tuttuğun zarf, Bir ihanet anında örülmüştür. Ve zarfın içindeki kağıt, Er mektubudur görülmüştür. Doğum günüm bu gün 3 Aralık Ve şafak karanlık... Bu mektubu sana yazıyorum anne! Dün sevdiğimle ayrıldık. Son mektubuymuş bana yazdığı, Bir daha yazmayacakmış. Demek sevda ayrılığa bir ay dayanırmış... Ve asker ocağında terkedilmek de varmış. Bu mektubu sana yazıyorum anne! Bu gün doğum günüm 3 Aralık Ve şafak karanlık... 3-5 nöbetindeydim dün gece. Bir şarjörün boşluğunda içtim son sigaramı Ve yorgan gibi üstümü örttü kar siperde. Sabaha karşı biraz içim geçmiş, Hayalin gözümün önüne geldi anne. Kızkardeşimi de verdiğinden beri sevdiğine, Bir ben bir de sen kaldın geriye. Üzülme anne üşümüyorum. Bekliyorum elim tetikte, Bekliyorum memleketi ve seni, Ve artık beklemiyorum beni beklemeyen sevdiğimi, Beklemiyorum yüreğimi ve aşkımı, Soğuk siperde yalnız bırakan sevgiyi. Ve bekliyorum anne elim tetikte, Eğer girerse menzile vurup öldüreceğim, Hem aşkı hem sevgiyi... Geçen gece karakolu bastılar, Kurşunlar yağmur gibi yağdı üzerimize. Garip gelecek belki sana ama Ortalık bayram yeri gibi oldu anne. Biliyormusun o an hiç korkmuyorsun. Herkes kendini bir sipere atıyor Ve gecenin karanlığında kurşun yerine, Işıl ışıl yıldızlar yağıyor sanki üzerimize Ve ölüm bile aklımıza gelmiyor anne... Canlar canlar gidiyor anne! Gidiyor canlar! Ve kimbilir ne zaman bahar...