Çınar Ağacı 2

Ne güzel salınırdın rüzgarda Sallanırdın hafiften bir o yana bir bu yana Dalların yaprakların hep şarkı söylerdi Sana kucak açan bir ormanın koynunda Bir gün hoyrat bir balta Sapı da çınar ağacından Geldi dallarını kesmeye başladı Düştü dallar aşağıya yapraklarıyla beraber. Başı göğe erişen koca çınar ağacı Gelip geçenin selam verip saygı duyduğu Koca çınar ağacı kalmıştı dalsız budaksız Sap gibi kalmış ortada yalnız başına cıbcıbıldak Şimdilerde çınar ağacı yine kendi yerinde Ne dal ne yaprak üzerinde Kar,yağmur,güneş,dolu,sis olsa her taraf Ne fark eder zaten yaşarken ölmüştün sen çınar ağacı