Gecenin karanlığı boğazıma saplanırken Umutsuz bekleyişler kaderimde sürüklenirken Sessiz bir akşamda yalnızlık çığlık atar Ben giderim ben ölürüm sen gülerken…
Sokak lambasıyla ısınıyorum soğuk gecede Fersiz ışık yinede gözlerimi alıyor Sis mi duman mı bilmiyorum her taraf bulanık Kalbim ritimsiz,nefesim kesik…
Yıldızlar ağlıyor bu akşam Bir dilek tut kalbinde Çok sürmez bu şölen sönecek elbet Hepsi bir dilek olsa keşke…
Ah ederim halime,sabırsız duran kalbime Ayaklarım sürüklenir zamanın en boş yerinde Mısralarım isyanda Başı bozuk bir yazgıda…
Karanlıklar yalnız bırakmıyor bedenimi Nefes almak çaresizlikten beter Nerde hani o bakışlar kahve gözler Bak beni soruyor yalnız rıhtımlar…
Hava soğuk insanın tüyleri ürperiyor Ayaz dumanla karışık vuruyor Bir tarafım yalnız, öbür yanım soğuk Dans ediyorum öfkeyle vicdanım boğuk…
1
Değirmende öğütmedim kendimi Saçlarım hiç beyazlamadı Sen gelirsin diye Hiç yaşlanmadım…
Kırmızı düşüyor beyazın üstüne Kalemim siyah yazar isyana gelince Duman duman her taraf bir başka karanlık Sessizlik bir tarafta bir tarafta yalnızlık…
Uzun zamandır uykusuzum Ne zaman uyumaya çalışsam Sana uzanıyor aklım seni düşünüyorum Farkında mısın bilmiyorum ama…
Her taraf karanlık, sessizlik çan çalıyor, yalnızlık tempo tutuyor Hava sanki feryat figan ağıt yakıyor Yağmur her tanesini özenle bırakıyor yüzüme Gözlerim isyanda yağmura sitem e…
Bir şey koparır bizden yıllar akıp giderken Ne dur diyebilirsiniz ne durdurabilirsiniz Her yıl her gün her saat bir şey kopar Bazen bir umudu bazen en sevdiğiniz yaşamı…
İnsanlar ne kadar sessiz bugün Ya da ben duymuyorum onları Sanırım sen yoksun aralarında İnsanlar nerde bugün görmüyorum…