Öncesiz

Önce seni gördüm seni sevdim adını öğrendim adını Nisan yağmuru gibi yaşamıma girdin birden bire birden bire yaşamıma girişini sevdim ne kötü ki gidişin de birden bire oldu birçok yaşanmamış varken yaşamıma girdin Nisan yağmurunun bahara kattığı güzelliği yaşamıma kattın geride birçok yaşanmamış bırakarak gün batımında beni terk ettin yaşamak istediklerimi güzel bir insanla yaşamayı kurarken bana nazlanmanı sevdim sana şımarmayı düşlerimi sana kurmayı sevdim düşlerimin sende kırıldığını sevdim düşlerimin geri dönmesini sana düş kurmayı sevdiğimle sevdim bir fırtına sonrası gelişin gidişinin habercisiymiş bilemedim baharla gelip kışa kalmamak için sonbaharda sararan yapraklarla birlikte aceleyle gitmeni hiç istememiştim oysa geldin ben önce seni sevdim adını öğrendim adını geldiğin gibi gittin gidişine üzüldüm ama ben gidişini de sevdim Ankara, 5 Eylül 1996