Babama söyleyeceğim seni Oyuncağımı kırdın Aldın elimden onu dağıttın Akşam diyeceğim seni…
Yıllardır sustunuz… Gözleriniz kör oldu görmediniz kulaklarınız sağır oldu duymadınız vicdanınız köreldi acımadınız… Kemiklerimize dayandı vahşet… Bir gün artık bizden bahsetmeyece…
yine hülyalara daldım nedense bu gece sendin senin arkandan ağlayan gözleri silmeden giden gel ey yarim gel iki gözüm gel de bitsin bu işkence gözlerimden akan yaş değil katran tel…
başı öne eğilmiş uzaktan boy göstermiş gülümseyen bir yüzle kalbi kırık palyaço sanki bizi güldüren hiç kendisi değilmiş derinlerde ağlayan kalbi kırık palyaço…
varsa söylenecek sözün işte açtım sayfalarımı yaz üzerime duygularını karala anlat kendini…
sevmek kutsalımdır benim herkesle paylaşmayacağım sevilmek iradımdır benim herkesten ummayacağım…
Hayattan ümitsiz kupkuru ağaç, Nasıl özlem duyarsa, zerre bir cana. Ben de asırlar boyu kalmış gibi aç. Öyle muhtacım ki sevgili sana...…
sen... bütün bunları bana yapan sen misin? beni perişan öylece bırakıp giden! gittin gideli güneş doğmadı üzerime…
Sayfalar dolusu yazmak isterdim! Seni hep seni… Fakat yazmak gelmiyor içimden nedense… Unuttun beni…
Kimse beni tutamaz burada ben uzaklara gitmeyi severim… uzaklar uzaklar ah uzaklar…. Çekip de alın beni buradan……
yine gün geldi ve gidiyor usul usul saatleri de alıyor yanına akıyor hızlı hızlı çağlıyor çoşuyor biran önce…