Özgürsen Ağlayamazsın...

Sonsuz çöllerde yaşayabilir misin? Kuraklık nedir bilir misin? Bulutlar cimri süzülür yüzüne baka baka Aldırış etmezler kuru yapraklara Kuru aşkına,kuruyan yollara,umutlara Dondurur kinleri seni,onlar üşümezler Isınırlar gözyaşlarınla,taş kalplerinde Kıramazsın sözcükleri,çözemezsin kelimeleri Vuramazsın utançlarını yüzlerine Düşünürsün geleceği,ölümü Ama duyuramazsın sesini kalbine Tutsaktır bulutların içinde Sisle kaplıdır gözlerinin ruhu Çıldırır mantığın rüzgarları Çözüm arasın bir o kadar tutsak Sonunda hançer olur ellerin Uyurken gözlerin,sökersin soğuk kalbini Isınır güneşi görünce,o soğuk bulutların ardında Sen. . . Artık özgürsün! Soğuğu,acıyı hissetmezsin Ağlayamazsın,artık sevemezsin hayatı Ne olduğunu ararsın,kendini göremezsin Kalbin küt küt atar ama senin değildir Yalnız kalırsın hayallerinle,başka diyarlarda Soğuk nedir bilmezsin Solan yaprak göremezsin Silemezsin sevginin pişmanlığını gözlerinden Ama olsun,sen artık özgürsün!