Arsenik Fersönük

bu ev, bu nemli, küflü, yıkılmış ev, bu mercan içi kimsesizlik, bu baygın ağustos gecesi, saat, sabaha karşı dört ve içinde bendeniz; herkesin herhangi biriyim hiç kimsenin ta kendisi, sabaha, daha var dört saat, duman üretmekten, başka bir iş yaptığım yok ne zamandır. zira, ne üretirsen üret, aynı sabaha uyanacaksın. hiç kelime kalmamış yazacak, ciğerler tarumar, can yılgın, fer sönük, zaman israf, çük istifa; yeşil zeytin alsam dolaptan, kırmızı domates, mor kiraz da biraz hayatıma renk gelse veya badanalamalı mı tastamam yapma, boş ver, kimi kandıracaksın. aşk dediğin de, sünger değil mi zaten ? o hep aynı sabahlardan birinde, dört saat sonra belki, sıkar seni bu hayat. sonra yeniden ıslatır, lakin eskinin pislikleri, hep üzerinde kalır. vesveya, tüm bu eşşek ölüsü gibi ağır hayat adana'lı mı ? öyleyse, yeter artık hunca acı, bundan belli biraz, adana'mamalı mı ? Ahoy, şişeler şişeler güvercin uçurdum damdan, gök yüzünde yalnız gezen, gözleri aşka gülen, gine dertli dertli, yüzden dolayı ki, ne konuşacak, ne yanaşacak, ne sevecek, ne acıyacak, ne dinleyeceksin, fırsatını bulunca, yatırıp