Huzura

Gün gelecek, Güneş battı diye üzülürken Güneşin doğuşuna uyanıvericem. O gün gözyaşlarım akmaz olucak. Kırılgan düşleri hatırladığım yerlere gidicem Belki ruhsuz, belki de duygusuz olucam o an. Siman gözümün önüne geldiğinde içimde hiçbir şey uyanmayacak. Acılarımı paylaştığım yerler o zaman gösterecek dostluklarını; Hiçbir şey hissettirmeyecekler. Ilık esintilerin denizde oluşturduğu kıpırtıları seyredicem hissizce, Keyif almadan Donuk bakışlarla, Hareketsizce durucam oralarda. Ve sen olmayacaksın orda Olmayacaksın aklımda. Ne kötü hatıralar, Ne mutlu gülüşler, Ne de hisler. Benden arta kalanlar soğuk rüzgarların önünde duracak Kızılca ufka savrulanlar, Umudumun külleri olacaklar.