Buğulu Gözün

hüzün darağacında ilmek umut kendince firarda gözler takılı kalmış şampanya renkli bomboş duvarda sayıklamalar kuşatır benliği bir bir içten içe ve acımasızca var mısın yok musun az mısın çok musun yaşam film şeridi misali geçer ve biter bir anda kim öle kim kala binip gitmek o kadar kolay mı tek başına dört kollu salla acının da tatlının da yok mudur kendince değeri anlamı var mı sanırsın biri yoksa diğeri inciri bal yapan bilir misin minicik bir ilek sineği öleceğini bile bile seve seve yapar görevini işini bitirdiğinde mutludur huzurla kapar gözlerini hayat yaşanası bağış hakettiğince ve tavizsiz ne bir gün fazla ne de eksik pişmanlık mı yer olmamalı lügatta zehir etmemeli anı yersiz umutlar dönmeli evine inmeli darağacından hüzün mutluluk dolmalı yüreğin gülmeli gülmeli buğulu gözün.....