İçgüdülerimizde Şekillenen Gerçekler

Kapalı kapıyı Üç kere parmaklarımla Tıkırdattım... "Meşguldür..." diye Düşündüm Sonra, Ceketimin düğmesini İlikleyerek İçeriye girdim... Başım eğikti, Karşıya bakmaktan Çekiniyordum... Masaya doğru İlerledim... Sert bir ses Kötü bir bakış İçgüdülerimde Şekilleniyordu... O an, Rüzgarın açtığı Pencereye doğru Yavaş yavaş Başımı çevirdim... Masa üzerindeki Kağıtlar Yerlere savrulmuştu... Ben onları Bir mahcubiyetle Başım eğik Tek tek topladım... Ve masanın üzerine Bıraktım... Bir gürleme, Sert bir bakış beklerken Başımı yavaş yavaş Kaldırdım... İri bir koltuk Bomboş karşımdaydı... Törenle, İrkilerek girdiğim Bu makam odasından Boş koltuğu selamlayarak Geri adımlarla Dışarı çıktım... Kapı önünde bekleyenler de Tek tek Benim gibi yaptılar... Hayatın iğretiliği Rüzgârla çarpan Pencerelerde Akisleniyordu...