Öğretmenim

Eserin senin Duyarsızlığın ucundaki Yaşlı çocuklar. Tutunmuşlar bencilliğin Çıkıntılarından İne ine aşağılara Bir nesil tükeniyor. Kırpıldıkça kenarlarından İsyan üreten görüntüler Üstü örtülü bir tezgah altında Ejderhalar üretiyor pireler Eylül onların gözlerinin içinde Kinle oluşmuş bir yığınak Fırsatçıların odağı Sevgiyi imha eden bir sığınak Ve, Umut bağladıkları Arkası uçurum olan Bir dayanak... Öğretmenim Kurumadan Değerlerin kaynağı. Yaklaş kılcal damarlarına Gençliğin. Yaklaş Sönmüş bir duyarlığı Zaman savurmadan. Biliyorum Yakanda iki el var. Özgür değilsin iç dünyanda Acılarla önüne düşerken yarın. Sağında olaylar, Solunda seni hırpalayan sırlar Endişelerin kaynağı Senin içinde büyüyen Yarınlar... Eserlerin Sadece seni değil, Kendilerini de göremiyorlar Öğretmenim.