Neredesin Ey Hüzün

Nerdesin ey hüzün Biliyorum buralardasın ama Neredesin? Kanamam için seni bulmam gerek İçim öyle dolu, ağlamam gerek Yalanlardan öyle bir tiksindim ki… Kusmam gerek… Öyle susdum yıllardır, Öyle içime attım ki Şimdi deli gibi bağırmam gerek… Nerdesin hüzün? Biliyorum buralardasın ama Neredesin ey hüzün? Saklama yüzünü benden Yıllarca hep öldürdün beni kederden, Hep gülüyorum diye mi, kırıldın derinden… Neredesin ey hüzün, sana sarılmam gerek Neredesin ey hüzün, şiir yazmam gerek. Öyle sustu ki kalemim. Sen de gelmeyeceksen, kırmam gerek… Neredesin ey hüzün Biliyorum buralardasın ama Nerdesin? Buldum seni ey hüzün… Anladım şimdi… Galiba hüzün heryerde… Galiba yüzün her yerde Bir hayal kurdum gönlümce Sırtımı vermişim Yağmur kokan çimene Yüzümü yaslamışım gökyüzüne… Bulutların arasındaydı hüzün… Gözlerimi kapattım. Beynimin ortasındaydı hüzün… Gözlerimi silmek için Elimi yüzüme yanaştırdığımda gördüğüm… Çocukluğumdan kalan yaraydı hüzün… Avuçlarımı açtım… Hayat çizgimdi hüzün… Arabeske gerek yok… Saklı bir köşede Bir kırık kalpmiş yüzün Ey hüzün… Nerede yüzün?