В духе Эйхендорфа (Брюсов)

В Валерий Яковлевич Брюсов
0 Altın Yaprak
Я стою на опушке леса; Луна прогнала облака. Надо мной — голубая завеса. Внизу — как лента, река. Ударяет колокол мерно — Далеких зов деревень. Показала голову серна И скрылась тотчас же в тень. Не дрогнут листом ни единым Деревья, преданы сну, И бог идет по вершинам, Озирая свою страну.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.