شمارهٔ ۱۰

مشکست توده توده نهاده بر ارغوان زلفین حلقه حلقه آن ماه دلستان زان توده تودهتوده مشک آیدم حقیر زین حلقه حلقهحلقه تنگ آیدم بجان چون قطره قطره آب لطیفست عارضش وز نور شعله شعله نهاده بر ارغوان زان قطره قطرهقطره آبست چون بخار زین شعله شعلهشعله نارست چون دخان هر روز دجله دجله بر آرم من از سرشک کو طرفه طرفه گل شکفاند ببوستان زان دجله دجلهدجله بغداد را مدد زین طرفه طرفهطرفه شمشاد شد نوان تا پشته پشته بار فراقش همی کشم چون ذره ذره کرد مرا بر هوا هوان زان پشته پشتهپشته کوه آیدم سبک زین ذره ذرهذره گرد آیدم گران هجرانش باره باره زمن برد خواب و خور من خیره خیره مانده ز دست عنا عیان زان باره باره باره زین خیره خیره خیره چون نکته نکته در غزل آرم ز وصف او بختم ز تحفه تحفه دولت دهد نشان زان نکته نکتهنکته رنج و جراحتست زین تحفه تحفهتحفه قبول خدایگان