شمارهٔ ۳۶ - در مرثیۀ فخرالدین
ر رشیدالدین وطواط
0
Altın Yaprak
گزین فخر دین آن شجاعی که چرخ
مرو را بمردی قرینه ندید
بجام رضا همچو مردان مرد
شراب قضا بستد و در کشید
ز دار فنا شد بدار بقا
در آن خطه جای اقامت گزید
مپنداردا هیچ کوته نظر
که آن شخص در زیر خاک آرمید
بلی از جهان فرومایه رفت
و لیکن بفردوس اعلی رسید
بپر سعادت چو روح الامین
بدین سقف زنگارگون بر پرید
چو از عیب هاجان او پاک باد
برون رفت ازین خاکدان پلید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş