شمارهٔ ۳۹ - نیز در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی

ر رشیدالدین وطواط
0 Altın Yaprak
علمت ای صابر بن اسمعیل روی عالم همی بیاراید رفعت قدر تو بپای شرف تارک آسمان همی ساید تویی آنکس که در بدایع نظم مثل تو روزگار ننماید همه دانش ز طبع تو خیزد همه معنی ز لفظ تو زاید چرخ ذکر ترا نپوشاند دهر عز ترا نفرساید هر که پیش تو یاد نظم آرد بیقین دان که باد پیماید تو ستودی مرا و مثل مرا زیبد از روزگار بستاید منم آنکس که صیقل نظمم زنگ از تیغ فضل بزداید خامه من که هست بسته میان بسته مشکلات بگشاید علهاییست بس شریف کزان یک زمان فکرتم نیاساید جز برای ریاضت خاطر همتم سوی نظم نگراید می ندانی کمال علم مرا دیر عهدی ندیدم شاید متهم کرده ای مرا بحسد از چو من کاملی حسد ناید تا جمال کمال من بیند تیز بین دیده ای همی باید طیبتی کردم این معاذ الله تا ازین وحشتی نیفزاید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.