Sessizlik

Her taraf yazı dolu kağıt kokusu Çöpe gitmedi elbet bütün sessiz ayrılıklarım Seni karalamaya yetmedi cümlelerim Yeten sayfalardı bitiremediğim Sonu gelmiyor, hep yarım. Ayrı bir şiire başladım Bıraktım geçtim diğerine Kızdım bir araya gelmiyor, niye? Her bir yanın ayrı güzel, Birinden başlayınca bitmiyor Diğerine geçilmiyor. Sayfalarıma, düşlerime, kalemime sığamazken nasıl oluyor da sığabiliyorsun bir vücuda. İşte tekrar karşımda, Yardım ve yataklık yapıyor öldürmeye çalıştığım yalnızlığıma. Yine tükendi kelimeler Böyle zamanlarda görevi devralır gözler. Sözcüklerle ifade edilemeyenleri Onlar söyler. Anladım ki bu defa bana seni seviyorum demiyorlar. Şimdiyse gözlerinde bir anlam bozukluğu var Farkediliyor gözlerime her çarpışında. Sessizliğimi sevmiyorsun Sessizliğime yüz çeviriyorsun. Ama ben sessizliğinde öldüm Sessizliğine gömüldüm Sessizliğinle çürüdüm bittim. Gözlerinde aşkı buldum Dudaklarında kaybettim.