Como un Cirano de Bergerac

V Vicente Huıdobro
0 Altın Yaprak
 Salió a su labio tierna sonrisa Mezcla de alegre con algo trágico, Una sonrisa de Monna Lissa La que soñara Leonardo el mágico.  Me quedé solo, sumido en honda Profunda angustia. Yo meditaba, Mirando a aquella nueva Gioconda Que con su risa me apuñaleaba.  Me fuí temblando, transido el pecho De un dolor fiero llegué a mi lecho; Dormí tranquillo: sin alma ya.  Tal como el niño duerme en su cuna, Y soñé un raro viaje a la luna Como Cirano de Bergerac. Agosto 11 de 1912.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.