Reggio (sonetto)

V Vincenzo Baffi
0 Altın Yaprak
Ride la rosa, amor di primavera, Ride l’etereo azzurro, e tra le sponde, Odorate di fior, ridono l’onde Che increspa una soave aura leggiera. È vago riso la natura intera Che a la beltà di questo Eden risponde, L’aura d’april co’ fiori si confonde, E la nota d’amor con la preghiera. D’aranci profumata, una lontana Aura sospira su per l’onde liete, Ove si specchia la gentil Morgana. E l’alma più su l’ale irrequiete S’alza del Vero a la sorgente arcana In queste, ospiti a’ carmi, ombre segrete.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.