Sonetto CC

V Vittoria Colonna
0 Altın Yaprak
L’alma (mercè del Ciel) grande e immortale, Non scorge obietto al suo desire equale, Nè trova pace in sì continua guerra.4 Del vero albergo a se medesma serra La porta, e tanto scende, quanto sale, Mentre fra le fallaci inutil scale Del labirinto uman vaneggia ed erra:8 Non ha del fil di questa vita il fine, E pur trama ed ordisce, apre e raccoglie, Tira e rallenta la sua fragil tela;11 Ma solo il voler nostro erge e ritoglie Dalla nebbia mortal, ch’intorno il vela, La fede de le cose alte e divine.14

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.