Düşümdeki Kız

Bir kız gördüm düşümde deniz gözleri vardı beyaz elleri ve saçları sevda kokan buram buram. Düşünceli yürüyordu şehrin sokaklarında ve şehir dar geliyordu sanki ona. Yüzünde hüzün elinde bir gül vardı umarsızca tuttuğu böylece yürüdü yürüdü sonra güle takıldı bakışları yaşlar süzüldü deniz gözlerinden gülü okşadı öptü öptü ve yere bıraktı. ardından kaçarcasına uzaklaştı. Uzunca süre görmedim derken bir gün yine aynı yerde rastladım bir şeyler arıyordu sanki yitirdiği sevdiği unutmak isteyip de unutamadığı ve gülü gördü birden yere bıraktığı solmuştu ama o hala bir güldü eğildi narin bacakları üstüne gülü avuçlarının içine aldı yavaşça dudaklarına götürdü bir öpücük kondurdu gülün yüzüne. İşte o an şimşekler çaktı gökyüzü karardı ortalık toz dumandı elindeki gül açmaya başladı açtı açtı açtıkça bir insan yüzüne dönüştü ağlamaya başladı düşlerimdeki kız yüreği taştı şaşkındı çıldırmış gibiydi gökyüzüne doğru baktı ve bir çığlık attı avuçlarında tuttuğu gül artık bir volkandı.