Ne Yana Dönsem

Alnızlık büyütür beni Yalnızlık ki dipsiz bir kuyuda Sonsuz bir okyanus derinliği Elimde yıldızlardan bir demet İçimin karanlıklarında sukunet Ne yana gitsem çıkmaz sokak Ne yana koşsam kayıp kent Sırılsıklam bir serçenin Solgun bakışlarında çaresizlik Ve dört duvar arasında yalnızlık Garip bir döngüye kaptırmış kendini Yarım yamalak mutluluk kırıntıları Sabra tahammülü yok artık bakışların Ne yana dönsem sonsuzluk Hangi yüzü görsem hasretlik Zehrini kusmak istercesine Rüyalarıma girer bir engerek İstemiyorum, görmeyin yüzümü Ne olur bakmayın gözlerime "Beni ölüm bile kabul etmez" bilirim Ölüm sonrası ilkindiler Ve ikircikli kuşlar penceremde Yeryüzü aydınlık Ruhumun karanlıklarında kayboluyorum