Hüzün Sen Gittiğinde Geldi

Ölüm sessizliğinde yaklaşır Bir pınar başında Ürkek ceylan edasıyla Adı konulmamış hüzünler. Gece, ince bir çizgidir Sırat gibi Kılıçtan keskin Cehenneme yakın Sana uzak, Kentin sessizliğinde hüzün. Ey !suskunluğunu pınardan Gözlerini ceylandan almış sevgili Ne kadar uzakta olabilirsin benden? Yıldızlardan daha mı uzak? İstediğim her gece görebilirken onları Hasretin boğarken beni Neden göremiyordum seni? Aramızda okyanuslar mı var? Hayır! Yalnızca küçük bir deniz varken Zannetme uzaksın benden Zannetme sen bir kıtada ben bir kıtadayım Diye, göremediğimi.. Aslında sen, Bir göz kapama mesafesi kadar yakınsın bana Her kapadığımda Sen varsın yanımda. Ölüm kadar yakınsın yani.. Ey !suskunluğunu pınardan Gözlerini ceylandan almış sevgili Çok şey mi istiyordu bu gönül senden? Ömründen bir gününü ona vermeni. Ömrünün bir gününde seninle olmayı İstemez miydi ömrünün her gününü , Ha olmuyorsa, bari bir gün olsun.. Olsun be gülüm, varsın bir gün olsun Bu da, bir ömre bedel değil mi? Geçmiş zaman olur Hayali cihan değmez mi? Ey !suskunluğunu pınardan Gözlerini ceylandan almış sevgili Su ol ak neredeysen yüreğime Yık dağları, taşları, tanıma engelleri Gel kanarcasına, gider susuzluğumu gel de, Gönlümde yanan ateşi söndür..