Sensizliği Söktüm

Ne zaman sen gelsen aklıma Ayrılığın zili çalıyor Teneffüs zamanı Düşüncenin ayak sesleri koridorlarda çocuksu halim ürkek sensizliği oynarım anılarda Koptu kopacak duygular Hızlı koşar yüreğimin dizleri yaralı Feryadı içimde, suskun. Sessiz kalmış ağlamaklı gözler. Bir köşeye sinmiş şefkat bekler Ne zaman sen gelsen aklıma Unutulmuşluğa hapsederim acıyı Dalarım hayatın içinde kaybolurum... Ne zaman sen gelsen aklıma kara bahtıma adını yazarım A’ dan Z‘ye kadar dır umudum, Öğrettiğin gibi ben, sensizliği söktüm yüreğime Tak kurdeleyi...