A Few Words On The Soul

We have a soul at times. No one’s got it non-stop, for keeps. Day after day, year after year may pass without it. Sometimes it will settle for awhile only in childhood’s fears and raptures. Sometimes only in astonishment that we are old. It rarely lends a hand in uphill tasks, like moving furniture, or lifting luggage, or going miles in shoes that pinch. It usually steps out whenever meat needs chopping or forms have to be filled. For every thousand conversations it participates in one, if even that, since it prefers silence. Just when our body goes from ache to pain, it slips off-duty. It’s picky: it doesn’t like seeing us in crowds, our hustling for a dubious advantage and creaky machinations make it sick. Joy and sorrow aren’t two different feelings for it. It attends us only when the two are joined. We can count on it when we’re sure of nothing and curious about everything. Among the material objects it favors clocks with pendulums and mirrors, which keep on working even when no one is looking. It won’t say where it comes from or when it’s taking off again, though it’s clearly expecting such questions. We need it but apparently it needs us for some reason too. DUSZA Duszę się miewa. Nikt nie ma jej bez przerwy i na zawsze. Dzień za dniem,rok za rokiem może bez niej minąć. Czasem tylko w zachwytach i lękach dzieciństwa zagnieżdża się na dłużej. Czasem tylko w zdziwieniu, że jesteśmy starzy. Rzadko nam asystuje podczas zajęć żmudnych, jak przesuwanie mebli, dźwiganie walizek, czy przemierzanie drogi w ciasnych butach. Przy wypełnianiu ankiet i siekaniu mięsa z reguły ma wychodne. Na tysiąc naszych rozmów uczestniczy w jednej a i to niekoniecznie, bo woli milczenie. Kiedy ciało zaczyna nas boleć i boleć, cichcem schodzi z dyżuru. Jest wybredna:niechętnie widzi nas w tłumie, mierzi ją nasza walka o byle przewagę i terkot interesów. Radość i smutek to nie są dla niej dwa różne uczucia. Tylko w ich połączeniu jest przy nas obecna. Możemy na nią liczyć kiedy niczego nie jesteśmy pewni, a wszystkiego ciekawi. Z przedmiotów materialnych lubi zegary z wahadłem i lustra, które pracują gorliwie, nawet gdy nikt nie patrzy. Nie mówi skąd przybywa i kiedy znowu nam zniknie, ale wyraźnie czeka na takie pytania. Wygląda na to, że tak jak ona nam, również i my jesteśmy jej na coś potrzebni.