Rüzgâr Ve Gül

WOLFGANG BORCHERT hayatı ve şiirleri Alman şair, öykücü ve oyun yazarı Wolfgang Borchert 20 Mayıs 1921'de Almanya'da Hamburg'da doğdu. Kitapçılık ve bir süre oyunculuk yapan Borchert, 2. Dünya Savaşı sırasında askerealınarak gönderildiği Rus cephesinde ağır yaralandı (1942), ancak muhalif kimliği nedeniyle kendi kendini yaralamakla suçlandı, ama aklandı. Nasyonal sosyalizmekarşı görüşlerini mektuplarına yansıtında, bu durum devlet güvenliğini sarsıcı nitelendirilerek tutuklandı; difteri ve sarılığa yakalanmış olarak sekiz ay cezaevinde tutuldu, daha sonra yeniden cepheye gönderildi. Çürüğe ayrılacağı sırada, Goebbels'i bir parodisine konu edindiği için bir daha tutuklandı ve bu kez dokuz ay hapis yattı (1943). Berlin'de yakalanmasının ardından Borchert yeniden cepheye gönderildi, ancak 1945'te birliği Fransızlara teslim olunca, ordudan kaçmayı başardı. Hamburg'a gitti, Devlet Tiyatrosu'nda yönetmen yardımcısı olarak çalışmaya ve kabare gösterilerinde yer almaya başladı. Sağlığının giderek kötüleşmesi üzerine İsviçre'ye gönderildi, yatırıldığı bir sanatoryumda genç yaşta 20 Kasım 1947'te İsviçre'de Basel'de yaşamını yitirdi.(kaynak:www.siir.gen.tr) -------------------------------------------------------------------------------- HAMBURG'DA Hamburg'da gece başka kentlerde o tatlı, mavili kadın Hamburg'da kül renginde; yağmurda yağışta başını bekler Tanrıya uzak kalmışların. Hamburg'da gece yeri bütün liman meyhaneleri eğninde ince, hafif bir giysi çöpçatandır, bir görüntü, sessiz geçer parklarda, dar sıralar üstünde başlamışsa sevişmeler, gülüşler. Hamburg'da gece aygın baygın şarkılar söyleyemez bülbül şakımaları içinde; bilir bize aynı mutluluğu verir, vapur düdüklerinin türküsü limandan şehre vuran seslerde. -------------------------------------------------------------------------------- Küçük solgun gül! Bordadan esen hoyrat yel perişan etti seni! yaprakların sanki bir liman yosmasının sırtına giydikleri -- birden saldırıverdi. Hissetti de kendini bir süre belki bitkin, istedi gizli kıvrımlarında biraz soluk alsın. Ama kokun onu öyle büyüledi, öylesine geçirdi ki kendinden: köpürdü coştu birden, duyduğu hazla ezdi seni; öptüm diye böbürlenmede ürkmüş otlarda eserken gene.