Yaşamaktan Bıktım

Haklı olup da haksız olmaktan bıktım Yaşarken her gün ölmekten bıktım Sevip de kaybetmekten bıktım Dünyanın düzeni böyleymiş meğer Yaşamaktan, yaşamaktan bıktım Yenemedim şu zalim kaderimi Ben örneğim bütün insanlara görün halimi Belki o zaman anlarsınız derdimi kederimi Dünyanın düzeni böyleymiş meğer Yaşamaktan, yaşamaktan bıktım Yaşamayı sevmiyorum ölümü sevdiğim kadar Zaten hep yaşarken öldüm bu zamana kadar Bundan sonra yaşasam da ne kalır ki yanıma kâr Dünyanın düzeni böyleymiş meğer Yaşamaktan, yaşamaktan bıktım Kale almıyorum yaşam denen bu oyunu Çünkü biliyorum çok önceden sonunu Bir mezar bir hoca bir de elfatiha'dır sonu Dünyanın düzeni böyleymiş meğer Yaşamaktan,yaşamaktan bıktım Söz vermişim ölüme her an yanımda Kaybettiklerim duruyorlar şimdi karşımda Zaman geldi deyip bekliyorlar kapımda Dünyanın düzeni böyleymiş meğer Yaşamaktan, yaşamaktan bıktım İnsanın değeri bilinmiyor yaşarken Biz baştan kaybetmişiz bu dünyaya gelirken Kaderimize yenilmişiz bilmeden istemeden Dünyanın düzeni böyleymiş meğer Yaşamaktan, yaşamaktan bıktım Şimdi her şey bir hayal oldu bana Hayat dediğin zaten çok acı bir rüya Bir gün görüşürsek ya ahrette ya burda Sana bu dediğim sözleri sakın unutma...