Sanki İsrafil Sürunu Üflüyor Gibi

(sensiz inan bir an bile ya-şa-ya-mam) aklım gider, kalbim sıkılır, afallar bu gönül heyecanlanırım kan-ter, nabzım daha fazla atar sanki israfil sürunu üflüyor gibi gelir ruhuma karşıdan çıkınca sen, yeniden can gelir bedenime! hiç olmazsa ara ara ansan beni uzakta da olsan çınlar kulağım bilirim 'sensin' derim beni yad-eden uçarım kırık kanadımla bile, binlece kilometre sensiz tüy bile ağır gelir, kaldıramam hayatı böyle! bir umut beni ihya eden, varlığın sebeptir yaşamama tek korkum, eğer senden haber gelmezse ne ederim ruhum sıkılır, dügümlenir dilim, kalbim kanar solarım sana duyduğum aşkım heba olur, inan yaşıyamam!